12 VI 2008 (czwartek)
Koncert LESZKA DŁUGOSZA
połączony z promocją tomiku PODRÓŻE
i wystawą ilustracji JANUSZA KAPUSTY
hotel QUBUS 12 czerwca 2008, godz. 20.oo

LESZEK DŁUGOSZ ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim (1964), a w latach 1964-1966 studiował na Wydziale Aktorskim w PWST w Krakowie. Zadebiutował w roku 1964 w teatrzyku piosenki UJ Hefajstos. W 1965 roku związał się z krakowskim kabaretem PIWNICA POD BARANAMI, gdzie uchodził za jednego z największych artystów w zespole.
Pierwszy tomik poezji - Lekcje rytmiki wydał w 1973 roku. Z PIWNICĄ rozstał się w r. 1978 i od tego czasu występuje przeważnie samodzielnie. Rok później przebywał na stypendium artystycznym we Francji, ufundowanym przez rząd francuski. Zaowocowało ono wydaniem płyty w całości w języku francuskim. Wydał do tej pory kilkanaście tomików poezji. Skomponował muzykę do spektaklu Kurhanek Maryli w reżyserii Ewy Lassek (Teatr Bagatela im. Boya-Żeleńskiego w Krakowie, 1981).  Z własnymi recitalami występował w wielu miastach Polski, a także za granicą (m.in. w Austrii, Belgii, Czechosłowacji, Francji, Kanadzie, RFN, Szwajcarii, Szwecji, USA, Włoszech). Oprócz działalności estradowej i literackiej publikuje również swoje felietony w "Czasie krakowskim" i "Rzeczpospolitej". W TVP z realizował również w cykl poświęcony poezji - Literatura według Długosza. Od 2007 roku w Radiu Kraków prowadzi autorski program "Przyjemności niedzieli".

n a g r o d y 
Nagroda Miasta Krakowa za osiągnięcia w dziedzinie piosenki poetyckiej (1982). Nagroda Krakowska Książka Miesiąca za wybór wierszy Z tego, co jest (marzec, 1996). Tytuł Mistrza Mowy Polskiej VOX POPULI (nagroda publiczności, Warszawa 2007).
n a j s ł y n n i e j s z e   utwory
Berlin 1913 - sł. Julian Tuwim, muz. L. Długosz /  Dzień w kolorze śliwkowym - sł. i muz. L. Długosz / Ja chciałbym być poetą - sł.Andrzej Bursa, muz. L. Długosz / Jaka szkoda - sł.S. Baliński, muz. L. Długosz  / Nasze ognisko - sł. i muz. L. Długosz  / Nie ma nas - sł. i muz. L. Długosz  / Pod Baranami też już dzisiaj inny czas - sł. i muz. L. Długosz

JANUSZ KAPUSTA - rysownik, malarz i scenograf. Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, a następnie na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Studiował również filozofię na Akademii Teologii Katolickiej       w Warszawie. Wynalazca jedenastościennej bryły geometrycznej, nazwanej przez siebie K-dron. Specjalizuje się w małych formach graficznych, plakatach, ilustracjach do magazynów i książek. Od 1981 roku mieszka w Nowym Jorku. Współpracuje z takimi pismami jak "The New York Times", "The Wall Street Journal", "The Washington Post", "The Boston Globe", "Graphis", "Print" i "Rzeczpospolita". Dwukrotny lauereat Satyrykonu.

13 czerwca 2008, godz. 21.oo
dziedziniec Akademii Rycerskiej
KABARETOWY PRZEGLĄD POKOLEŃ
ARTURA ANDRUSA
w programie:
ANDRZEJ GRABOWSKI
Kabaret WIDELEC - Zwycięzca Przeglądu PAKA - Kraków 2008
Kabaret Moralnego Niepokoju
Kabaret Piosenki CZERWONY TULIPAN
oraz gość specjalny
KRYSTYNA SIENKIEWICZ

ARTUR ANDRUS - poeta i autor tekstów piosenek, dziennikarz, artysta kabaretowy, konferansjer. Od lat jest redaktorem programu radiowej Trójki „Powtórka z rozrywki”, kształtującego wyrafinowane poczucie humoru. Stały współpracownik najlepszych polskich przeglądów kabaretowych, takich jak krakowska PAKA, Lidzbarskie Biesiady Humoru i Satyry, czy Mazurskie Lato Kabaretowe. Współautor Kabaretu Przechowalnia, działającego przy Łódzkiej Piwnicy Artystycznej, gdzie występuje razem z Andrzejem Poniedzielskim i Elżbietą Adamiak.
Jak sam o sobie mówi, jest artystą multimedialnym, można go usłyszeć w radiu, na płytach, zobaczyć na scenie, w telewizji, przeczytać w prasie lub zapoznać się z jego twórczością poprzez lekturę internetowego blogu. W konferansjerce    w wykonaniu Andrusa odnaleźć można wszystkie elementy wykwintnego poczucia humoru „polskiej szkoły kabaretowej”.

KRYSTYNA SIENKIEWICZ - aktorka teatralna i filmowa, absolwenta Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (dyplom 1957). W tym samym roku została zaangażowana jako aktorka do warszawskiego STS. W latach 1964-1970  występowała w Teatrze ATENEUM. Potem powróciła do STS - Rozmaitości.     W 1971 roku otrzymała Nagrodę Specjalną Jury na Ogólnopolskim Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. W latach 1975-1984 występowała w warszawskim Teatrze SYRENA W roku 1996 otrzymała Nagrodę Artystyczną Polskiej Estrady "Prometeusz".

ANDRZEJ GRABOWSKI - absolwent krakowskiej PWST (dyplom 1974), rozpoczął współpracę z Teatrem im. Słowackiego w Krakowie. Pierwszy sukces przyniosła mu rola w spektaklu „Przepraszam, czy tu biją” w reż. Ryszarda Smożewskiego, za którą otrzymał Nagrodę Młodych SPATiF. Debiut na dużym ekranie stanowiła rola w filmie „Odejścia, powroty”. Pierwszą dużą rolę zagrał w filmie Feliksa Falka „Kapitał, czyli jak zrobić pieniądze w Polsce”. W 1997 r. kreował postać ojca głównej bohaterki w serialu TVP „Boża podszewka” w reż. Izabelli Cywińskiej.
Jednak największą popularność zawdzięcza roli Ferdynanda Kiepskiego w sitcomie „Świat według Kiepskich”, który przez długi czas bił rekordy oglądalności wśród seriali komediowych. Aktor   z dystansem traktuje fakt, że widzowie kojarzą go przede wszystkim z Kiepskim, twierdząc, że jaskrawa satyra i krzywe zwierciadło to najlepsza droga do rozprawienia się z przywarami tkwiącymi w polskiej świadomości. W ostatnim czasie do wzrostu popularności aktora przyczyniły się role w serialach „Pitbull”, gdzie zagrał starszego aspiranta Jacka Goc ps. "Gebels" oraz w „Odwróconych”, gdzie wcielił się w postać jednego z członków zarządu mafii – Jarosława Kowalika ps. „Kowal”. W ostatnich latach aktor wystąpił w 30 spektaklach Teatru Telewizji, w ponad 20 produkcjach filmowych oraz licznych serialach, użycza również głosu dla filmów animowanych. Andrzej Grabowski znany jest szerokiej publiczności również z występów w roli konferansjera i kabareciarza.

KABARET MORALNEGO NIEPOKOJU powstał w 1996 r. Jego członkowie poznali się podczas studiów na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego. Na łamach stworzonego przez siebie pisma literackiego „Podniebienie” publikowali wówczas swoje pierwsze teksty, uatrakcyjniając jednocześnie swoimi występami uczelniane Dni Polonistyki. Obecnie zespół aktorski KMN tworzą: Rober Górski, Przemysław Borkowski, Mikołaj Cieślak, Katarzyna Pakosińska oraz Rafał Zbieć. Po ukształtowaniu się pierwszego składu postanowili spróbować swoich sił przed szerszą publicznością. Występ podczas Ogólnopolskiego Przeglądu Kabaretów PAKA w Krakowie w 1996 r. zaowocował nagrodą Grand Prix oraz Nagrody: Publiczności, Dziennikarzy oraz Środowiska Kabaretowego. W tym samym roku podczas Lidzbarskiej Biesiady Humoru i Satyry otrzymali Grand Prix oraz Złotą Szpilkę. Rok później podczas kolejnego występu przed krakowską publicznością zdobyli Nagrodę Publiczności, Nagrodę Środowiska Kabaretowego oraz nagrodę za najlepszy dowcip polityczny. Rok 2000 przyniósł II nagrodę Ogólnopolskiego Festiwalu Sztuki Estradowej ZASP w Warszawie, natomiast rok 2006 - I nagrodę w „Pojedynku Gigantów” w krakowskiej Rotundzie. Kabaret ogromną popularność zdobył dzięki emitowanemu w TVP2 w latach 2003-2006 „Tygodnikowi Moralnego Niepokoju”. KMN wziął udział w niezliczonej ilości nagraniach telewizyjnych i radiowych. Aktualna rzeczywistość społeczno - obyczajowa poddana wnikliwej obserwacji, stanowi najważniejszą tematykę piosenek, skeczy i monologów Kabaretu. Jak sami twierdzą, w swojej satyrycznej twórczości czerpią przede wszystkim z dokonań przedwojennych warszawskich kabaretów z Jarosym i Tuwimem, STS-u z Osiecką, Kabaretu Dudek, Kabaretu Starszych Panów oraz  Gałczyńskiego, Fedorowicza, Laskowika oraz  Dobrowolskiego.

CZERWONY TULIPAN swoimi początkami sięga lat 70. i studenckiego zespołu „Niebo”, do którego w 1972 r. dołączył Stefan Brzozowski. W 1978 r. zespół zawiesił działalność artystyczną. W 1985 r. część członków „Nieba” stworzyli zespół „Czerwony Tulipan”. Obecnie w skład grupy wchodzą: Ewa Cichocka, Krystyna Świątecka, Stefan Brzozowski oraz Andrzej Czamara. Repertuar zespołu stanowi przede wszystkim poezja śpiewana. Członkowie zespołu mają na swoim koncie liczne nagrody i wyróżnienia, zdobyte indywidualnie lub podczas występów „Czerwonego Tulipana”: 1987 rok przyniósł Krystynie Świąteckiej nagrodę ZASP za osobowość sceniczną podczas Festiwalu OSET, rok później na Ogólnopolskich Targach Estradowych w Łodzi, zespół otrzymał nagrodę za muzykę do spektaklu „Nas-troje i nie pokoje”, Krystyna Świątecka i Stefan Brzozowski natomiast nagrody indywidualne. W 1989 r. nagrodę za osobowość artystyczną podczas festiwalu OSET otrzymuje Ewa Cichocka, a dwa lata później zespół odbiera nagrodę Programu 3 Polskiego Radia za całokształt twórczości artystycznej w czasie Ogólnopolskich Spotkań Zamkowych „Śpiewajmy Poezję” w Olsztynie. Ukoronowaniem 10-letniej działalności artystycznej zespołu jest przyznanie nagrody Grand Prix – Trójzębu Neptuna podczas Jubileuszowego Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej FAMA 95.
Jak sami mówią, ze swojego zawodu uczynili sposób na życie, tworząc z niego swoistą filozofię wyznawaną nie tylko na estradzie. I dodają: „Fakt, że idziemy specyficzną drogą. Dlatego,  że siedzimy poza ośrodkami, które nagle windują Bogu ducha winnego człowieka, osadzając go  w rzeczywistości, której nie zna    i nie rozumie. Stąd gwiazdy jednego przeboju, które gwałtownie wschodzą i gwałtownie znikają. Pozostaliśmy na peryferiach Polski i to był świadomy wybór. Chcieliśmy być i żyć u siebie…”

KABARET WIDELEC - jeden z laureatów I nagrody oraz laureat nagrody dziennikarzy tegorocznego Przeglądu Kabaretów PAKA. Idea stworzenia Kabaretu powstała w 1993. Plany nabrały realnych kształtów w 1997 r., kiedy miał miejsce premierowy występ kabaretu Widelec w Sokółce. Kabaret z powodzeniem debiutuje przed szeroką publicznością. Następne lata przynoszą kolejne nagrody i wyróżnienia: Spotkania z Piosenką Kabaretową OSPA   w Ostrołęce (1997 - Nagroda Publiczności, 2001 – Grand Prix, nagroda Publiczności, Nagroda za tekst, Nagroda za interpretację), Lidzbarskie Biesiady Humoru i Satyry (1998  – wyróżnienie, 2000 – Złota Szpilka, 2001 – Nagroda Główna za najlepszy tekst, 2003 – Złota Szpilka, Grand Prix i Nagroda Publiczności), Festiwal Kabaretów Studenckich w Gdańsku (1998 – Nagroda Publiczności, 1999 – II Nagroda, 2000 – nagroda Publiczności, 2001 – I Nagroda, 2002 – Nagroda Publiczności ), Przegląd Kabaretów PAKA w Krakowie (1999 – III Nagroda, 2008 – I Nagroda, Nagroda Publiczności). Wśród programów Widelca znajdują się: „O wszystkim po trochu” – 1997, „Szpadlem w plecy” – 1998, „Tam, gdzie brony zawracają” – 1999, „Ale Meksyk” – 1999/2000, „Halo Sydney” – 2000, „Wesoła Nowina” – 2001, „Spisek powszechny” – 2002, „Humor na wesoło” – 2003, „The best of Widelec”. Kabaret ma na swoim koncie ponad 1000 występów.

14 VI 2008 (sobota)
Park Miejski, godz. 11-15.oo
sadzenie SATYRYKONOWYCH drzewek w parku
o r a z
PIKNIK z PSAMI
„czuję i kocham, czekam i szczekam”
gość specjalny MARIA CZUBASZEK
w programie: pokaz psów policyjnych, tropicieli, terapeutów,
bezpłatne porady weterynaryjne oraz aukcja na rzecz schroniska

MARIA CZUBASZEK - polska poetka, pisarka i satyryk, autorka tekstów piosenek, także scenarzystka, felietonistka i dziennikarka.
Pierwszy tekst piosenki - Kochać można byle jak napisała do muzyki Wojciecha Karolaka w 1965r. Potem pisała też do muzyki m.in. Andrzeja Dąbrowskiego, Jerzego Miliana, Zbigniewa Namysłowskiego, Ryszarda Poznakowskiego i Jana ptaszyna Wróblewskiego. Piosenki z jej tekstami można usłyszeć w wykonaniu takich artystów, jak np. Alibabki, Ewa Bem, Ewa Kuklińska, Grzegorz Markowski, Krystyna Prońko, Ryszard Rynkowski, VOX.

REMANENT - rysownika
Muzeum Miedzi 14 czerwca  2008,  godz. 15.00

Adam KORPAK - absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie (dyplom 1962), a następnie pracownik naukowy tejże uczelni (1968-1975). Od 1974 mieszka w Finlandii, gdzie otwiera własne studio grafiki użytkowej (grafika książkowa, ilustracja książek dla dzieci, plakaty oraz rysunki satyryczne dla prasy). Od ponad 20 lat współpracuje z największym dziennikiem Finlandii Helsingin Sanomat. Laureat wielu nagród, m.in. Grand Prix Satyrykonu 2007.
Bierze udział w wystawach w kraju i za granicą. Pokazywał również swoje prace na wystawach autorskich w krajach europejskich, Japonii i USA.
Zaskakujące jest, jak wciąż mało, niestety, wiemy o polskich artystach żyjących i tworzących poza granicami. Po raz kolejny mogliśmy się o tym przekonać w ubiegłym roku, kiedy na konkurs Satyrykon 2007  swoje prace nadesłał z Finlandii Adam Korpak. Wystartował w tym konkursie po raz pierwszy i od razu zdobył Grand Prix. Ten, tak udany debiut nie może nas jednak zwieść. Adam Korpak jest  już bowiem dojrzałym i uznanym w świecie artystą, w Polsce znanym niestety tylko wąskiemu kręgowi profesjonalistów i przyjaciół z krakowskiej ASP, gdzie przez kilka lat był wykładowcą na Wydziale Architektury Wnętrz. Nie bez znaczenia jest tu zapewne fakt, że nasz Autor ponad 30 lat temu „ukrył się” wśród jezior i lasów  Finlandii i do tego stopnia wtopił się  w środowisko społeczne i kulturowe tego kraju, że jest dziś tam jednym z kreatorów opinii publicznej. Adam Korpak od wielu już lat trzy razy w tygodniu zamieszcza  swoje rysunki w najbardziej poczytnej fińskiej gazecie. Tymi rysunkami komentuje aktualności z wielkiego świata i  sprawy codzienne, którymi żyją czytelnicy „ Helsingin Sanomat”. Ten przekaz jest tak komunikatywny i tak dobrze trafia do wyobraźni Finów, iż powierzyli Mu zilustrowanie swojego eposu narodowego Kalewali.
           Zatem, najwyższy już czas, aby twórczość Adama Korpaka i on sam stali się szerzej znani polskiej publiczności. Temu celowi służy między innymi obecna wystawa, na której prezentowanych jest ponad sto pięćdziesiąt rysunków Jego autorstwa powstałych na przestrzeni ostatnich dwudziestu lat, stąd jej tytuł – Remanent.
Tytuł wystawy  i wybór prac pochodzi od samego Autora i jest wyrazem stosunku Jego samego do własnej twórczości i swoich postaw życiowych. 
Uniwersalność przesłania zawartego  w rysunkach Adama Korpaka sprawia, że nawet jeśli oglądamy je dopiero teraz,  nie tracą  one nic ze swej świeżości i siły wyrazu.
           Przeglądając kolejne kartki tego katalogu, poznamy też Adama Korpaka poetę.
Zamieszczamy tu kilka jego wierszy, które pisze tylko po polsku. Te małe formy poetyckie są równie zwięzłe i celne jak jego rysunki. Jego kreska jest znakiem –literą międzynarodowego alfabetu, ponadnarodowego i ponadkulturowego. Polskie słowa kreślone tą samą ręką układają się w rozmowę nie tylko z całym światem,  ale także z samym sobą.
Aby się o tym bezpośrednio przekonać oglądajmy więc i czytajmy Korpaka.

LECH FRĄCKOWIAK
„Pół żartem i całkiem serio” - wystawa ilustracji
Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Legnicy
otwarcie wystawy 14 czerwca  2008,  godz.16.00

LECH FRĄCKOWIAK - urodzony w 1950 roku w Międzychodzie. Absolwent Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Studia na Wydziale Architektury Wnętrz Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu (dyplom 1974 r.). Doktor habilitowany sztuki, pracownik naukowo-dydaktyczny Katedry rysunku, malarstwa, rzeźby i sztuk wizualnych na Wydziale Architektury Politechniki Poznańskiej. Zajmuje się rysunkiem, malarstwem, grafiką wydawnicza i użytkową. Od 1974 roku bierze udział w wystawach w kraju i za granicą.

hall Akademii Rycerskiej, 14 czerwca  2008,  godz.17.oo
GERZEGORZ MIECUGOW
otwarcie wystawy rysunku
oraz promocja książki
Krystyny SIENKIEWICZ
i Marii CZUBASZEK
GRZEGORZ MIECUGOW - absolwent Wydziału Filozofii na Uniwersytecie Warszawskim. Prowadził pierwszą polską edycję reality show Big Brother. Obecnie szef zespołu wydawców w TVN24. W stacji prowadzi m.in. Gościa Porannego oraz nadawany okazyjnie Inny punkt widzenia. Jest również współgospodarzem Szkła kontaktowego. Grzegorz Miecugow komentuje wydarzenia ze świata polityki na platformie onet.tv. W 2005 roku podczas wyborów, w stacjach TVN i TVN24, prowadził program Wybory 2005. W TVN24 był gospodarzem programu Cały ten świat, a w TVN Turbo prowadził magazyn Testosteron. Razem z Tomaszem Sianeckim laureat Wiktora 2006 za program Szkło kontaktowe.
Jest wykładowcą na wielu uczelniach, na stałe związany z Collegium Civitas.

15 VI 2008 (niedziela)
godz. 21.oo dziedziniec Akademii Rycerskiej
Koncert GRUPY OPERACYJNEJ
Grupa Operacyjna powstała w 1996 roku jako czteroosobowy zespół. W tym składzie nagrała jedną płytę, po czym rok później rozpadła się. Pomysłodawcą zespołu był dzisiejszy producent zespołu - Ziemowit. W 2000 roku Ziemowit nawiązał współpracę z młodym raperem Mieszkiem. Poznali się przypadkowo, głównie dzięki zbieżności swoich słowiańskich imion. Nagrali wspólnie solowe demo Mieszka zatytułowane „Świat Foxa”. Początkowo współpracowali bardzo niechętnie, ponieważ ich wizje na temat muzyki bardzo się różniły. Pomimo tych różnic szanowali się nawzajem i doceniali swoje umiejętności.W 2001 roku raper Mieszko i producent Ziemowit wypracowali w końcu kompromis i postanowili działać dalej jako zespół.  Przyjęli nazwę „Grupa Operacyjna” na cześć pierwszego składu Ziemowita.
Kolejne dwa lata to realizacja wielu różnych projektów i nagrań. Zespół starał się odnaleźć siebie eksperymentując z najróżniejszymi gatunkami muzycznymi. W 2003 roku doszło do wspólnego nagrania Grupy Operacyjnej z orkiestrą symfoniczną, którego efektem było powstanie piosenki „III Wojna Światowa”. Debiutancki album Grupa Operacyjna wydała dopiero w roku 2005 - po czterech latach wytężonej pracy, nagrywania kolejnych kawałków. Album „Terapia Szokowa” wydała specjalnie powołana na ten cel Agencja Artystyczna Pandemonium (również organizator wielu imprez hip-hopowych w lubuskiem), a dystrybutorem była Fonografika. Na płycie znalazło się 15 piosenek oraz intro. Utwory zostały starannie wybrane spomiędzy kilkudziesięciu kompozycji, jakich dorobiła się Grupa w ciągu czterech lat działalności. 
7 maja 2007 promują drugą płytę, która nosi tytuł "Ostry Dyżur".
(Teksty za autorami wydawnictw SATYRYKON 2008)